Χαλκοκονδύλης, Δημήτριος, λόγιος

Ο Χαλκοκονδύλης ολοκλήρωσε τις σπουδές του πιθανότατα στον Μυστρά, κοντά στον Πλήθωνα, και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ρώμη από το 1449. Με τη συνδρομή του καρδινάλιου Βησσαρίωνα chalkoανέλαβε την έδρα των ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, την οποία κράτησε για εννέα χρόνια, ως το 1472. Η διδασκαλία του για τον Αριστοτέλη συνέβαλε αποφασιστικά στην κυκλοφορία μιας σειράς εκδόσεων του συνόλου σχεδόν των συγγραμμάτων του Σταγειρίτη από τον Lorenzo Canozi. Απέκτησε στενή σχέση με τον εκδοτικό κόσμο, συγγραφείς και τυπογράφους, και υποστήριζε με σθένος ότι τα  προϊόντα της ελληνικής τυπογραφίας ήταν κατάλληλα να αναπληρώσουν το κενό που υπήρχε από την έλλειψη ικανών δασκάλων. Έτσι, προχώρησε σε συνεργασία με τον Δημήτριο Δαμιλά στη μνημειακή δίτομη έκδοση των Ομηρικών Επών (1488/89), ένα πόνημα που χαιρετίστηκε από όλο τον ουμανιστικό κόσμο.

Από το 1491 βρίσκεται στο Μιλάνο, όπου συνεχίζει το διδακτορικό του έργο, ενώ παράλληλα εκδίδει μία Γραμματική της ελληνικής γλώσσας, τους Λόγους  του Ισοκράτη κι ένα από τα σπουδαιότερα βυζαντινά συγγράμματα, τη Σούδα, chalkokondylisπου τυπώθηκε και με δική του οικονομική συμμετοχή σε 1000 αντίτυπα το 1499. Για την έκταση και την ποιότητα της βιβλιοθήκης του δεν γνωρίζουμε τίποτε. Πρέπει ωστόσο εκτός από χειρόγραφα να είχε και ικανό αριθμό εντύπων, καθώς αποτελούσε κοινό τόπο στον εκδοτικό κόσμο, λόγιοι, διορθωτές και εκδότες να ανταλλάσσουν τα εκδοτικά τους  προϊόντα. Γνωρίζουμε ότι είχε κληρονομήσει το μεγαλύτερο τμήμα της βιβλιοθήκης του Θεόδωρου Γαζή, και όταν πέθανε, το 1511, η συλλογή του περιήλθε στην κατοχή του αγαπημένου μαθητή του στην Πάδοβα Gianno Parrasio και του καρδινάλιου Seripandi. Για την τύχη της βιβλιοθήκης του Parrasio δεν γνωρίζουμε τίποτα, αλλά για τη βιβλιοθήκη του Seripandi μαρτυρείται ότι κατέληξε αργότερα στη βιβλιοθήκη της μονής του San Giovanni Carbonara στη Νάπολη.

 

Κ.Σπ. Στάικος, Η Ιστορία της Βιβλιοθήκης στον Δυτικό Πολιτισμό, τόμ. V, Αθήνα, Κότινος, 2012, σ. 64–65.

Cammeli, G., «Δημήτριος Χαλκοκονδύλης», μτφρ. Δ. Αρβανιτάκης, Αθήνα, Αναγεννησιακή Βιβλιοθήκη 1, Κότινος (2004). 

 

 

Ιστορικό πλαίσιο: Αναγέννησηsemantics logo
Όνομα/Προσωνυμία: Δημήτριος Χαλκοκονδύλης
Ιδιότητα/Αξίωμα: Λόγιος
Τόπος δράσης: Μυστράςsemantics logo
Ρώμηsemantics logo
Πάδοβαsemantics logo
Μιλάνοsemantics logo
Χρόνος θανάτου: 1511
Χρόνος δράσης: 15ος-16ος αι.
Αναφέρει: Πρόσωπα
Βησσαρίων, καρδινάλιος, λόγιος & συλλέκτης βιβλίων
Γαζής, Θεόδωρος, λόγιος
Ισοκράτης, ρήτορας
Αριστοτέλης, φιλόσοφος
Γεμιστός/Πλήθων, Γεώργιος, φιλόσοφος
Εικόνες
Ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης, ξυλογραφία από την έκδοση: Paolo Giovio, «Elogia Virorum literis illustrium», Βασιλεία 1577.
Σελίδα από την έκδοση: Όμηρος, «[Τα σωζόμενα]», [Έκδοση του Bernardus Nerlius με φιλολογική επιμέλεια του Δ. Χαλκοκονδύλη], Φλωρεντία [Δημήτριος Δαμιλάς], όχι πριν από τις 31 Ιανουαρίου 1488/89.
Αναφέρεται από: Πρόσωπα
Ρόιχλιν, Γιόχαν, λόγιος
Πίκο ντέλλα Μιράντολα, Τζοβάννι, λόγιος
Γαζής, Θεόδωρος, λόγιος
Βιβλιοθήκες
Η Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη στη Φλωρεντία
Άδεια χρήσης: Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές (CC BY-NC-ND 4.0)
Δικαιώματα: Το λήμμα αποτελεί πρωτότυπη επιστημονική εργασία της ομάδας ανάπτυξης του ψηφιακού χώρου «Περί Βιβλιοθηκών».
Εμφανίζεται στις συλλογές:Πρόσωπα
Προβολή λιγότερων
Εικαστικό Υλικό
Προβολή λιγότερων